Skip to content
सं Samvidhan

The Constitution of India

अनुच्छेद 31A

संपदा, इत्यादींचे संपादन करण्यासाठी तरतूद करणाऱ्या कायद्यांची व्यावृत्ती

संपदा, इत्यादींचे संपादन करण्यासाठी तरतूद करणाऱ्या कायद्यांची व्यावृत्ती.—3[ (1) अनुच्छेद 13 मध्ये काहीही अंतर्भूत असले तरी,— (क) कोणत्याही संपदेचे किंवा तिच्यातील कोणत्याही हक्कांचे, राज्याने संपादन करणे अथवा असे कोणतेही हक्क नष्ट करणे अथवा त्यांच्यात फेरबदल करणे ; किंवा (ख) कोणत्याही मालमत्तेचे व्यवस्थापन सार्वजनिक हितासाठी किंवा त्या मालमत्तेचे योग्य प्रकारे व्यवस्थापन व्हावे यासाठी मर्यादित कालावधीपुरते राज्याने आपल्या हाती घेणे ; किंवा (ग) दोन वा अधिक महामंडळांचे, सार्वजनिक हितासाठी किंवा त्यांपैकी कोणत्याही महामंडळाचे योग्य प्रकारे व्यवस्थापन व्हावे यासाठी एकत्रीकरण करणे ; किंवा (घ) महामंडळाचे व्यवस्थापन एजंट, सचिव व कोषाध्यक्ष, व्यवस्थापन संचालक, संचालक वा व्यवस्थापक यांचे कोणतेही हक्क, अथवा महामंडळाच्या भागधारकांचे कोणतेही मतदानाचे हक्क नष्ट करणे किंवा त्यात फेरबदल करणे ; किंवा (ङ) कोणतेही खनिज किंवा खनिज तेल शोधण्याच्या किंवा ते काढण्याच्या प्रयोजनासाठी असलेल्या कोणत्याही कराराच्या, भाडेपट्ट्यांच्या किंवा लायसनच्या आधारे मिळणारे कोणतेही हक्क नष्ट करणे किंवा त्यांच्यात फेरबदल करणे, अथवा असा कोणताही करार, भाडेपट्टा किंवा लायसन मुदतीपूर्वी समाप्त करणे किंवा रद्द करणे, याकरिता तरतूद करणारा कोणताही कायदा हा, 4[ अनुच्छेद 14 किंवा अनुच्छेद 19 ] द्वारे प्रदान केलेल्या हक्कांपैकी कोणत्याही हक्काशी विसंगत आहे, अथवा त्या कायद्यामुळे असा हक्क हिरावला जातो किंवा त्या हक्काचा संकोच होतो या कारणावरून तो शून्यवत असल्याचे मानले जाणार नाही : परंतु असे की, असा कायदा हा, एखाद्या राज्याच्या विधानमंडळाने केलेला कायदा असेल त्याबाबतीत, असा कायदा राष्ट्रपतीच्या विचारार्थ राखून ठेवला जाऊन त्यास त्याची अनुमती मिळाल्याशिवाय, या अनुच्छेदाच्या तरतुदी त्या कायद्यास लागू होणार नाहीत : ] 5[ परंतु आणखी असे की, जेव्हा कोणत्याही कायद्यामध्ये कोणत्याही संपदेचे राज्याने संपादन करण्याबाबत कोणतीही तरतूद करण्यात आली असेल आणि जेव्हा तीमध्ये समाविष्ट असलेली कोणतीही जमीन, एखाद्या व्यक्तीने जातीने कसण्यासाठी धारण केली असेल त्याबाबतीत, अशी जमीन अथवा तिच्यावर उभी असलेली किंवा तिला लागून असलेली कोणतीही इमारत किंवा बांधकाम, यांच्या संपादनाशी संबंधित असलेल्या कायद्यामध्ये त्यांच्या बाजारमूल्याहून कमी असणार नाही अशा दराने भरपाई देण्याबाबत तरतूद करण्यात आली नसेल तर, त्या त्या वेळी अंमलात असलेल्या कोणत्याही कायद्यान्वये त्या व्यक्तीला लागू असलेल्या कमाल मर्यादेच्या आत असलेल्या अशा जमिनीचा कोणताही भाग अथवा अशी इमारत किंवा बांधकाम यांचे राज्याने संपादन करणे कायदेशीर ठरणार नाही. ] (2) या अनुच्छेदात,— 6[ (क) कोणत्याही स्थानिक क्षेत्रामध्ये अंमलात असलेल्या जमीनधारणा पद्धतीशी संबंधित अशा विद्यमान कायद्यात “ संपदा ” हा शब्दप्रयोग किंवा त्याचा स्थानिक समानार्थी शब्द याला जो अर्थ असेल तोच अर्थ, त्या क्षेत्राच्या संबंधात त्या शब्दप्रयोगास असेल आणि त्यामध्ये— (एक) कोणतीही जहागीर, इनाम अथवा मुआफी किंवा यासारखी अन्य देणगी आणि 7[ तामिळनाडू ] व केरळ या राज्यांमध्ये कोणताही जन्मम् हक्क ; (दोन) रयतवारी जमाबंदीखाली धारण केलेली कोणतीही जमीन ; 14 (तीन) पडीत जमीन, वनजमीन, गायरान अथवा जमिनीचे लागवडदार, शेतमजूर आणि ग्रामीण कारागीर यांच्या ताब्यातील इमारती व अन्य बांधकामे यांच्या जागा यांसह शेतीच्या कामांसाठी किंवा शेतीला सहाय्यभूत अशा कामांसाठी धारण केलेली किंवा भाडेपट्ट्याने दिलेली कोणतीही जमीन, यांचाही समावेश असेल ; ] (ख) संपदेच्या संबंधातील “ हक्क ” या शब्दप्रयोगात स्वामी, उपस्वामी, अवरस्वामी, भूधृतिधारक, 1[रयत, अवररयत ] किंवा अन्य मध्यस्थ यांच्याकडे निहित असलेले कोणतेही हक्क आणि जमीन महसुलाच्या बाबतीतील कोणतेही हक्क किंवा विशेषाधिकार यांचा समावेश असेल. ]

पडताळणी प्रलंबित

हे का आहे

स्वातंत्र्यानंतर भारताने जमीनदारी (जमीनदार) पद्धती रद्द करून जमीन शेतकऱ्यांना वाटून देण्याचा मार्ग स्वीकारला. न्यायालयांनी भरपाईसंबंधी वादांसह विशेषतः मालमत्तेच्या हक्कांवर (कलम 19) व समतेवर (कलम 14) आघात होतो म्हणून काही जमीनसुधार कायदे बाद करायला सुरुवात केली. याला उत्तर म्हणून संसदेनं प्रथम घटनादुरुस्ती (1951) करून कलम 31A घातले, ज्यामुळे जमीनसुधार व तत्सम आर्थिक पुनर्रचना करणारे कायदे अशा आव्हानांपासून संरक्षित झाले आणि वैयक्तिक मालमत्ता हक्कांवर कठोर भर देण्यापेक्षा सामाजिक-आर्थिक न्यायाला प्राधान्य मिळाले.

न्यायालये याला कशी वाचतात

Kameshwar Singh सारख्या प्रकरणांत (ज्यामुळे दुरुस्तीची गरज निर्माण झाली) आणि पुढे State of Bihar v. Kameshwar Singh, तसेच विशेषतः Golaknath आणि Kesavananda Bharati या प्रकरणांच्या मालिकेत, न्यायालयांनी अशा संरक्षणात्मक तरतुदी ‘आधारभूत संरचना’ (basic structure) मोडतील इतक्या लांब जाऊ शकतात का याचा विचार केला. Kesavananda Bharati (1973) मध्ये कलम 31Aचा गाभा वैध मानला गेला; पण असेही स्पष्ट केले की जमीनसुधार कायदे सुद्धा ‘आधारभूत संरचना’ तत्त्वाला बाधक ठरू शकत नाहीत—म्हणजेच संसदेला हा ढाल वापरून न्यायालयीन पुनरावलोकन वा कायद्याचे राज्य यांसारखी मूलभूत तत्त्वे नष्ट करण्याचा अधिकार नाही.

सामान्य गृहितके
  • धरण: कलम 31A म्हणजे सरकार कुणाचीही मालमत्ता नुकसानभरपाई न देता काढून घेऊ शकते.

    घटना: दुसऱ्या उपबंधात वैयक्तिक शेतीखालील आणि कायदेशीर कमाल मर्यादेतील जमिनीबाबत विशेषतः बाजारभावाएवढी भरपाई देण्याची सक्ती केली आहे.

  • धरण: कलम 31A मुळे संसदेला जमीनकायद्यांच्या माध्यमातून कोणताही मूल अधिकार अमर्यादितरीत्या ओलांडण्याचा अधिकार मिळतो.

    घटना: न्यायालयांनी, विशेषतः Kesavananda Bharati प्रकरणात, असे ठरवले की असे कायदेही ‘आधारभूत संरचना’ मोडू शकत नाहीत—उदा., न्यायालयीन पुनरावलोकनास धक्का देता येत नाही.

  • धरण: हे कलम फक्त ग्रामीण जमीनदारांनाच लागू होते.

    घटना: हे कलम केवळ कृषी इस्टेट्सपुरते मर्यादित नाही; कंपनी विलिनीकरण, खनिज भाडेपट्टे, आणि उद्योगांच्या व्यवस्थापनाचा सरकारी ताबा या बाबींनाही ते व्यापते.