Judiciary & appointments
L. Chandra Kumar v. Union of India
Supreme Court of India · 1997 · (1997) 3 SCC 261; AIR 1997 SC 1125
पडताळणी प्रलंबित
या प्रकरणापूर्वी, सेवा, कर आणि तत्सम वादांसाठी स्थापन केलेल्या न्यायाधिकरणांना कधीकधी अंतिम निर्णय देण्याचा अधिकार होता, ज्यामुळे उच्च न्यायालय पूर्णपणे वगळले जात असे. सर्वोच्च न्यायालयाने म्हटले की सार्वजनिक आणि न्यायाधिकरणांचे निर्णय तपासण्याचा सामान्य न्यायालयांचा अधिकार अतिशय मूलभूत आहे आणि तो घेऊन टाकणे शक्य नाही. त्यामुळे आता, आपण एखाद्या न्यायाधिकरणाच्या निर्णयावर असमंत असाल तर तरीही उच्च न्यायालयाजवळ पुनरावलोकनासाठी जाण्याचा पर्याय आहे, ज्यामुळे न्यायाधिकरणांच्या अन्यायकारक किंवा असंवैधानिक निर्णयांपासून नागरिकांना अतिरिक्त संरक्षण मिळते.
कथा
1980च्या दशकात, संसदने सेवा वाद, करसंबंधी प्रकरणे आणि अशा प्रकारच्या प्रकरणांसाठी विशेष ट्रायब्यूनल (tribunals) तयार केले, न्याय जलद करण्याची आणि उच्च न्यायालयांवरील ओझे कमी करण्याचा इरादा ठेवत. परंतु एक अडचण होती: या ट्रायब्यूनलच्या निर्णयांना अनुच्छेद 226/227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांमध्ये आव्हान करता येणार नव्हते; त्याऐवजी थेट सर्वोच्च न्यायालयाकडे जाणे गरजेचे होते, जे बहुतेक नागरिकांसाठी महाग आणि प्रवेशयोग्य नसलेले मार्ग. अर्जदारांनी, न्यायापर्यंत पोहोच आणि भारताच्या संविधानात्मक रचनेबाबतच्या चिंता मांडून, असा दावा केला की या योजनेने सामान्य नागरिकांकडून एक महत्त्वाचा रक्षणक कवच काढून घेतले आहे — म्हणजेच त्रुटी दुरुस्त करण्याची आणि हक्कांचे संरक्षण करण्याची उच्च न्यायालयाची शक्ती. सर्वोच्च न्यायालयाच्या सात न्यायाधीशांच्या बेंचने हा आव्हान स्वीकारले आणि कार्यक्षमता व संविधानिक निष्ठा यांच्यातील तोलमोल मोजले. एक ऐतिहासिक निर्णयात, न्यायालयाने घोषणा केली की उच्च न्यायालयांचे न्यायवैधानिक पुनरावलोकन फक्त एक प्रक्रियात्मक सोयी नाही तर संविधानाच्या अहेतुक (unamendable) कोरचा भाग आहे. त्यांनी उच्च न्यायालयाच्या क्षेत्राधिकाराला बाहेर काढणाऱ्या तरतुदींना रद्द केले आणि ठरवले की जरी ट्रायब्यूनल प्रथम प्रकरणे निकालात घेऊ शकतात, तरी त्यांचे आदेश उच्च न्यायालयाच्या विभागीय बेंचद्वारे तपासणीसाठी खुले राहिले पाहिजेत. यामुळे ट्रायब्यूनलच्या शक्तीवर एक महत्वाचा तपास आणि संतुलन पुनर्स्थापित झाले, ज्यामुळे न्यायात गती देताना जबाबदारीत कपात होऊ नये हे सुनिश्चित झाले, आणि असा नियमही पुनर्भेटण्यात आला की काही संविधानात्मक हमी व्यवस्था संसदेकडून हटवता येणार नाहीत.
घट्टली
Articles 323A आणि 323B ने संसदेला आणि राज्य विधानसभांना प्रशासकीय व इतर ट्रायब्यूनल स्थापण्याचा अधिकार दिला आणि अशा ट्रायब्यूनलांना वाटप केलेल्या बाबींमध्ये Article 226 आणि 227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांच्या अधिकारक्षेत्राचा वंचित करण्याचा अधिकार दिला. या वंचित अधिकाराच्या विधिमत्तेवर, विशेषत: Administrative Tribunals Act, 1985 द्वारे व्यायाम केल्याप्रमाणे, सर्वोच्च न्यायालयाच्या सात न्यायाधीशांच्या संविधान बेंचसमोर आव्हान उपस्थित केले गेले. याचिकाकर्त्यांनी असा युक्तिवाद केला की उच्च न्यायालयाच्या न्यायपराभिमुख पुनरवलोकनाचा बहिष्करण मूलभूत रचना (basic structure) सिद्धांताचे उल्लंघन करते. हा प्रश्न ट्रायब्यूनल-विशेष अधिकारक्षेत्र कलमांची संवैधानिक वैधता आव्हान करणाऱ्या याचिकांच्या संचातून उद्भवला.
न्यायालयासमोरचा प्रश्न
उच्च न्यायालयांना अनुच्छेद 226 आणि 227 नुसार आणि सर्वोच्च न्यायालयाला अनुच्छेद 32 नुसार दिलेली न्यायिक पुनरावलोकनाची शक्ती अनुच्छेद 323A आणि 323B अंतर्गत स्थापन झालेल्या ट्रायब्युनलांनी वगळली जाऊ शकते का, आणि ती शक्य असल्यास कोणत्या मर्यादेपर्यंत?
न्यायालयाचे ठराव
सुप्रीम कोर्टने ठरवले की Articles 226/227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांना आणि Article 32 अंतर्गत सर्वोच्च न्यायालयाला दिलेली न्यायिक पुनरावलोकनाची शक्ती संविधानाच्या अनन्यसाधारण मूलभूत संरचनेचा भाग आहे आणि ती संवैधानिक दुरुस्तीद्वारेही काढून टाकता येणार नाही. परिणामी, Articles 323A(2)(d) आणि 323B(3)(d) मधील तरतुदी आणि Administrative Tribunals Act, 1985 मधील समान तरतुदी, ज्या Articles 226/227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांचे अधिकार वजा करतात, त्या त्या मर्यादेपर्यंत असंविधानी घोषित केल्या गेल्या. न्यायालयाने ठरवले की या लेखांतर्गत गठीत ट्रायब्युनल विशिष्ट वादांसाठी पहिल्या उदाहरणातील न्यायालयांप्रमाणे कार्य करत राहू शकतात, परंतु त्यांच्या निर्णयांचे संबंधित उच्च न्यायालयाच्या Division Bench समोर परीक्षण होईल, अशाप्रकारे ट्रायब्युनल प्रणाली जपताना अपिल/पर्यवेक्षणात्मक न्यायिक पुनरावलोकन पुनर्स्थापित केले गेले.
याद्वारे स्थापन तत्त्व
उच्च न्यायालयांनी लेख 226/227 अंतर्गत आणि सर्वोच्च न्यायालयाने लेख 32 अंतर्गत करावयाचे न्यायिक परीक्षण हा संविधानाच्या मूलभूत संरचनेचा भाग आहे आणि न्यायाधिकरणीकरणाने पूर्णपणे वगळता येऊ शकत नाही. न्यायाधिकरणे प्रथम उदाहरणाची न्यायालये म्हणून कार्य करू शकतात परंतु ती उच्च न्यायालयांच्या पर्यवेक्षणीय अधिकाराखाली असतात, ज्यामुळे संवैधानिक न्यायिक परीक्षणाचा पूर्णपणे बहिष्कार होऊ नये हे सुनिश्चित होते.
या प्रकरणाने घडविलेल्या तरतुदी
- अनु. 323AAdministrative tribunalsरद्द केलेले: — Clause excluding High Court jurisdiction over tribunal decisions held unconstitutional.
- अनु. 323BTribunals for other mattersरद्द केलेले: — Similarly, provisions ousting High Court/Supreme Court review under this article were struck down.
- अनु. 226Power of High Courts to issue certain writsमान्य केलेले: — Reaffirmed as part of basic structure, cannot be excluded by tribunal statutes
- अनु. 227Power of superintendence over all courts by the High Courtमान्य केलेले: — Supervisory jurisdiction of High Courts over tribunals reaffirmed
- अनु. 32Remedies for enforcement of rights conferred by this Partमान्य केलेले: — Supreme Court's power of judicial review reaffirmed as basic structure
सार्वजनिक नोंदींवरून AI-सहाय्यक सारांश. पूर्ण निकाल येथे वाचा Indian Kanoon.