Skip to content
सं Samvidhan

Judiciary & appointments

L. Chandra Kumar v. Union of India

Supreme Court of India · 1997 · (1997) 3 SCC 261; AIR 1997 SC 1125

पडताळणी प्रलंबित

या प्रकरणापूर्वी, सेवा, कर आणि तत्सम वादांसाठी स्थापन केलेल्या न्यायाधिकरणांना कधीकधी अंतिम निर्णय देण्याचा अधिकार होता, ज्यामुळे उच्च न्यायालय पूर्णपणे वगळले जात असे. सर्वोच्च न्यायालयाने म्हटले की सार्वजनिक आणि न्यायाधिकरणांचे निर्णय तपासण्याचा सामान्य न्यायालयांचा अधिकार अतिशय मूलभूत आहे आणि तो घेऊन टाकणे शक्य नाही. त्यामुळे आता, आपण एखाद्या न्यायाधिकरणाच्या निर्णयावर असमंत असाल तर तरीही उच्च न्यायालयाजवळ पुनरावलोकनासाठी जाण्याचा पर्याय आहे, ज्यामुळे न्यायाधिकरणांच्या अन्यायकारक किंवा असंवैधानिक निर्णयांपासून नागरिकांना अतिरिक्त संरक्षण मिळते.

कथा

घट्टली

Articles 323A आणि 323B ने संसदेला आणि राज्य विधानसभांना प्रशासकीय व इतर ट्रायब्यूनल स्थापण्याचा अधिकार दिला आणि अशा ट्रायब्यूनलांना वाटप केलेल्या बाबींमध्ये Article 226 आणि 227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांच्या अधिकारक्षेत्राचा वंचित करण्याचा अधिकार दिला. या वंचित अधिकाराच्या विधिमत्तेवर, विशेषत: Administrative Tribunals Act, 1985 द्वारे व्यायाम केल्याप्रमाणे, सर्वोच्च न्यायालयाच्या सात न्यायाधीशांच्या संविधान बेंचसमोर आव्हान उपस्थित केले गेले. याचिकाकर्त्यांनी असा युक्तिवाद केला की उच्च न्यायालयाच्या न्यायपराभिमुख पुनरवलोकनाचा बहिष्करण मूलभूत रचना (basic structure) सिद्धांताचे उल्लंघन करते. हा प्रश्न ट्रायब्यूनल-विशेष अधिकारक्षेत्र कलमांची संवैधानिक वैधता आव्हान करणाऱ्या याचिकांच्या संचातून उद्भवला.

न्यायालयासमोरचा प्रश्न

उच्च न्यायालयांना अनुच्छेद 226 आणि 227 नुसार आणि सर्वोच्च न्यायालयाला अनुच्छेद 32 नुसार दिलेली न्यायिक पुनरावलोकनाची शक्ती अनुच्छेद 323A आणि 323B अंतर्गत स्थापन झालेल्या ट्रायब्युनलांनी वगळली जाऊ शकते का, आणि ती शक्य असल्यास कोणत्या मर्यादेपर्यंत?

न्यायालयाचे ठराव

सुप्रीम कोर्टने ठरवले की Articles 226/227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांना आणि Article 32 अंतर्गत सर्वोच्च न्यायालयाला दिलेली न्यायिक पुनरावलोकनाची शक्ती संविधानाच्या अनन्यसाधारण मूलभूत संरचनेचा भाग आहे आणि ती संवैधानिक दुरुस्तीद्वारेही काढून टाकता येणार नाही. परिणामी, Articles 323A(2)(d) आणि 323B(3)(d) मधील तरतुदी आणि Administrative Tribunals Act, 1985 मधील समान तरतुदी, ज्या Articles 226/227 अंतर्गत उच्च न्यायालयांचे अधिकार वजा करतात, त्या त्या मर्यादेपर्यंत असंविधानी घोषित केल्या गेल्या. न्यायालयाने ठरवले की या लेखांतर्गत गठीत ट्रायब्युनल विशिष्ट वादांसाठी पहिल्या उदाहरणातील न्यायालयांप्रमाणे कार्य करत राहू शकतात, परंतु त्यांच्या निर्णयांचे संबंधित उच्च न्यायालयाच्या Division Bench समोर परीक्षण होईल, अशाप्रकारे ट्रायब्युनल प्रणाली जपताना अपिल/पर्यवेक्षणात्मक न्यायिक पुनरावलोकन पुनर्स्थापित केले गेले.

याद्वारे स्थापन तत्त्व

उच्च न्यायालयांनी लेख 226/227 अंतर्गत आणि सर्वोच्च न्यायालयाने लेख 32 अंतर्गत करावयाचे न्यायिक परीक्षण हा संविधानाच्या मूलभूत संरचनेचा भाग आहे आणि न्यायाधिकरणीकरणाने पूर्णपणे वगळता येऊ शकत नाही. न्यायाधिकरणे प्रथम उदाहरणाची न्यायालये म्हणून कार्य करू शकतात परंतु ती उच्च न्यायालयांच्या पर्यवेक्षणीय अधिकाराखाली असतात, ज्यामुळे संवैधानिक न्यायिक परीक्षणाचा पूर्णपणे बहिष्कार होऊ नये हे सुनिश्चित होते.

या प्रकरणाने घडविलेल्या तरतुदी

सार्वजनिक नोंदींवरून AI-सहाय्यक सारांश. पूर्ण निकाल येथे वाचा Indian Kanoon.