Skip to content
सं Samvidhan

Amending power & basic structure

I.R. Coelho v. State of Tamil Nadu

Supreme Court of India · 2007 · (2007) 2 SCC 1

पडताळणी प्रलंबित

या प्रकरणापूर्वी, सरकाराांना वादग्रस्त कायदे न्यायालयीन आव्हानापासून सुरक्षित ठेवण्यासाठी ते संविधानाच्या नऊव्या अनुसूचीत (Ninth Schedule) जोडण्याचा प्रयत्न करता यायचा. या निर्णयाने म्हटले की ही युक्ती आता पूर्णपणे प्रभावी राहत नाही: नऊव्या अनुसूचीतसुद्धा असलेले कायदे संविधानाच्या मूलभूत रचनेचा भाग असलेले केंद्रस्थ मूल अधिकार (Fundamental Rights) भंग करतात तर त्यांना रद्द केले जाऊ शकते. यामुळे नागरिकांच्या मूल अधिकारांचे विधायी प्रयत्नांपासून न्यायिक पुनरावलोकन टाळण्याच्या प्रयत्नांविरुद्ध संरक्षण मजबूत झाले. कोणताही कसा नामांकित असला तरीही, मूलभूत अधिकारांचे रक्षण करण्यासाठी न्यायालयांची अधिकारिता टाळता येणार नाही, असा संदेशही या निर्णयाने बळकट केला.

कथा

घट्टली

हा प्रकरण तमिळनाडूच्या Gudalur Janmam Estates (Abolition and Conversion into Ryotwari) Act या कायद्यापासून सुरू झाले, ज्यास आधी न्यायालयांनी मूलभूत अधिकारांचे उल्लंघन ठरवून रद्द केले होते, आणि त्यानंतर राज्याने ते न्यायिक पुनरावलोकनापासून संरक्षित करण्यासाठी Ninth Schedule मध्ये समाविष्ट केले. याचिकाकर्त्यांनी Kesavananda नंतरच्या अशा Ninth Schedule मधील समावेशांची संविधानिक वैधता आव्हानाला धरली, असा मुद्दा नोंदवत की ते मूलभूत अधिकारांच्या तपासणीला बाजूला करून मूलभूत संरचनेचे नाश करतात. 1973 च्या Kesavananda Bharati निर्णयानंतर Article 31B च्या प्रतिरक्षणाचा व्याप्ती अधिकारपूर्वक निश्चित करण्यासाठी नऊ न्यायाधीशांचा बेंच गठीत करण्यात आला.

न्यायालयासमोरचा प्रश्न

24 एप्रिल 1973 नंतर नऊव्या अनुसूचीमध्ये समाविष्ट करण्यात आलेल्या कायद्यांना Article 31B अंतर्गत न्यायिक परीक्षणापासून पूर्ण संरक्षण मिळते की नाही, किंवा ते मूलभूत संरचनेचा भाग असलेल्या मूलभूत अधिकारांचे उल्लंघन केल्यास आव्हान करण्यायोग्य राहतात का हे हेच प्रश्न आहेत.

न्यायालयाचे ठराव

नऊ न्यायाधीशांचा एक बेंच म्हणाला की अनुच्छेद 31B ही नऊव्या अनुसूचीत ठेवण्यात आलेल्या कायद्यांना सार्वत्रिक संरक्षण देत नाही; असे प्रत्येक कायद्यानं, विशेषतः 24 एप्रिल 1973 नंतर जोडण्यात आलेल्या, संविधानाच्या मूलभूत रचनेला नुकसान पोहोचवते किंवा नष्ट करते हा आधार घेऊन आव्हान केलं जाऊ शकतं, ज्यात अनुच्छेद 14, 19 आणि 21 अंतर्गत मूल अधिकारांसारखी हक्क रद्द करणेदेखील समाविष्ट आहे. न्यायालयाने ठरवलं की नवेवाी अनुसूचीतील कायद्यांवर rights test आणि essence-of-rights test लागू करावेत, आणि न्यायिक पुनरावलोकन स्वतःच मूलभूत रचनेचा भाग असल्याने त्याला वगळता येत नाही. 24 एप्रिल 1973 च्या आधी कायम ठेवलेले कायदे वैयक्तिकरीत्या पुन्हा तपासण्याची गरज नाही, परंतु नंतर केलेल्या समावेशांना मूलभूत रचना चाचणी पार करावी लागेल, ज्यात rights test देखील समाविष्ट आहे.

याद्वारे स्थापन तत्त्व

संविधानात खुणा घालण्याची संसदची शक्ती, Ninth Schedule मध्ये समावेश करूनही, बेसिक स्ट्रक्चर डॉक्ट्राइनच्या अधीन राहते, आणि त्या बेसिक स्ट्रक्चरचा भाग असलेली मूल अधिकार (Fundamental Rights) केवळ Article 31B अंतर्गत एखाद्या कायद्याला न्यायिक तपासणीबाहेर ठेवल्यामुळे रद्द करता येणार नाहीत. Kesavananda नंतरच्या Ninth Schedule मधील कायद्यांना केवळ त्या शेड्युलमध्ये औपचारिकपणे समाविष्ट केल्यावर नव्हे, तर त्या कायद्यांचा मूल अधिकारांवर व बेसिक स्ट्रक्चरवर होणाऱ्या परिणामांच्या दृष्टीने तपासले पाहिजे.

या प्रकरणाने घडविलेल्या तरतुदी

सार्वजनिक नोंदींवरून AI-सहाय्यक सारांश. पूर्ण निकाल येथे वाचा Indian Kanoon.