Skip to content
सं Samvidhan

Elections & democracy

Kuldip Nayar v. Union of India

Supreme Court of India · 2006 · (2006) 7 SCC 1

पडताळणी प्रलंबित

या प्रकरणात हे ठरवले गेले की एखादी व्यक्ती ती राज्यात राहत नसली किंवा तिथे मतदार म्हणून नोंदणीकृत नसली तरी ती त्या राज्यातून राज्यसभा साठी निवड केली जाऊ शकते. यामुळे आमदारांचे (MLAs) राज्यसभा निवडणुकांमधील मत पक्षाच्या एजंटांना गुप्त न ठेवता खुले दाखवता येतील असेही परवानगी देण्यात आली, याचे मुख्य उद्दिष्ट आमदारांनी गुप्तपणे त्यांच्या मतांची विक्री करणे थांबवणे होते. सामान्य नागरिकांसाठी याचा अर्थ असा झाला की कोण राज्याचे प्रतिनिधी ऊपरी सदनात (Upper House) असू शकतात याबाबत अधिक लवचीकता मिळाली, आणि राज्यसभा निवडणुकांमध्ये भ्रष्टाचार कमी करण्यासाठी एक प्रणाली तयार झाली, जरी त्यासाठी आमदारांच्या मतांच्या गुप्ततेचा खर्च करावा लागला.

कथा

घट्टली

कुलदीप नायर आणि इतर याचिकाकर्त्यांनी 2003 मध्ये Representation of the People Act, 1951 मध्ये केलेल्या सुधारणा आव्हानार्थ न्यायालयात आणल्या, ज्या सुधारणांनी राज्यसभेच्या उमेदवारासाठी त्या राज्यात नोंदणीकृत मतदार (अर्थात तेथे रहिवासी) असण्याची आवश्यकता काढून टाकली आणि राज्यसभा निवडणुकांसाठी गोपनीय मतपेटीची जागी उघड मतपेटीची पद्धत लागू केली. त्यांनी असा दावा केला की या बदलांनी राज्यसभेच्या संघराज्यात्मक स्वरुपाचा नाश केला आहे आणि स्वातंत्र्यपूर्ण व निष्पक्ष निवडणुकांना धक्का बसला आहे. भारत संघाने या सुधारणा संसदेच्या कायदे बनवण्याच्या अधिकारात येणार्‍या आणि संविधानिक रचनेशी सुसंगत असल्याचे बचाव केले.

न्यायालयासमोरचा प्रश्न

पार्लिमेंटने राज्यसभा उमेदवारीसाठी निवासस्थान (domicile) ची आवश्यकता वैधरित्या काढून टाकू शकते का, हे संविधानाच्या संघीय संरचनेचे उल्लंघन न करता शक्य आहे का, आणि राज्यसभा निवडणुकांमध्ये गोपनीय बॅलेटच्या ऐवजी खुल्या बॅलेटची (open ballot) अंमलबजावणी करणे निवडणुका स्वतंत्र आणि प्रामाणिक (free and fair) असण्याच्या तत्त्वाचा आणि मूलभूत संरचनेचा (basic structure) भाग म्हणून भंग करते का याबद्दल.

न्यायालयाचे ठराव

सर्वोच्च न्यायालयाने आव्हान केलेल्या दोन्ही सुधारणा वैध असल्याचे कायम ठेवले. न्यायालयाने ठरविले की संविधानानुसार राज्यसभा सदस्य त्या राज्याचा निवासी (domicile) असणे आवश्यक आहे, असे बंधन नाही; Article 80 राज्यांना संवैधानिक घटक म्हणून प्रतिनिधित्व आवश्यक ठरवते, न की आवश्यकतः त्या राज्यातील रहिवासींनी प्रतिनिधित्व करावे, आणि Representation of the People Act, 1951 च्या Section 3 मधील निवासीत्वाची अट काढून टाकण्याबाबतील संसदीद्वारे केलेली सुधारणा तिच्या अधिकारात होती आणि संघराज्यत्व (federalism) किंवा मूलभूत रचनेचे (basic structure) उल्लंघन करत नव्हती. न्यायालयाने राज्यसभा निवडणुकांसाठी खुल्या मतमोजणीच्या (open ballot) पद्धतीलाही मान्यता दिली, आणि ठरविले की या संदर्भात गुप्त मतमोजणी (secrecy of ballot) हा अपरिहार्य संवैधानिक बंधन नाही आणि खुली मतदानपद्धत ही अपभ्रंश (defection), क्रॉस-व्होटिंग आणि भ्रष्ट प्रथा प्रतिबंधित करण्यासाठी एक तर्कसंगत उपाय होती, त्यामुळे स्वत:ला नष्ट करण्याऐवजी मोकळ्या आणि न्याय्य निवडणुकांना पूरक ठरते.

याद्वारे स्थापन तत्त्व

लोकसभा आणि राज्यसभेबाबत संबंधित प्रवेशांसह अनुच्छेद 246 व त्यासंदर्भातील नोंदी एकत्र वाचल्यावर संसदेकडे निवडणूक कायदे, ज्यात राज्यसभेच्या सदस्यत्वासाठीच्या पात्रतेचे नियमही येतात, बदलण्याची सर्वज्ञ सत्ता (plenary power) आहे, जोपर्यंत तो कोणत्याही स्पष्ट संवैधानिक आदेशाचे उल्लंघन करत नाही; प्रतिनिधित्व केलेल्या राज्यातील निवासस्थान (domicile) हे राज्यसभा उमेदवारीसाठी संवैधानिक अट नाही. मतपत्रिकेची गोपनीयता (secrecy of ballot) हे प्रत्येक निवडणुकीसाठी मूलभूत संरचनेचा (basic structure) भाग नाही, आणि जेंव्हा ते क्रॉस-व्होटिंग व हॉर्स-ट्रेडिंगसारख्या भ्रष्ट पद्धतींना प्रतिबंध घालण्याचा वैध उद्देश साधते तेंव्हा राज्यसभा पथकांसाठी उघडा मतपत्रिकेचा (open ballot) उपाय संवैधानिकदृष्ट्या परवानगीयोग्य आहे.

या प्रकरणाने घडविलेल्या तरतुदी

सार्वजनिक नोंदींवरून AI-सहाय्यक सारांश. पूर्ण निकाल येथे वाचा Indian Kanoon.