Skip to content
सं Samvidhan

Gender & personal autonomy

Air India v. Nergesh Meerza

Supreme Court of India · 1981 · AIR 1981 SC 1829; (1981) 4 SCC 335

पडताळणी प्रलंबित

एअर इंडियाची अशी नियमावली की एका महिला फ्लाइट अटेंडंटला पहिल्यांदा गर्भवती झाल्यावर आपले रोजगार आपोआप गमवावे लागेल, ही व्यवस्था सर्वोच्च न्यायालयाने अन्यायकारक आणि संविधानविरोधी असल्याचे ठरवून रद्द केली. न्यायालयाने असे म्हटले की मुलं होण्याचा निर्णय आणि नोकरी टिकवून ठेवण्याचा निर्णय यांच्यातील निवड करायला स्त्रियांवर जबरदस्ती करणे निराधार आहे, जरी न्यायालयाने एअर होस्टेस आणि पुरुष केबिन क्रू यांच्यातील निवृत्ती वय आणि अल्पकालीन विवाह बंधन यांसारख्या काही वेगळ्या नियमांना कायम ठेवण्यास परवानगी दिली. हा प्रकरण भारतात रोजगारातील गर्भत्व- आणि मातृत्व-आधारित भेदभावाविरुद्धच्या पुढील निष्कर्षांसाठी पाया ठरले.

कथा

घट्टली

एअर इंडियातील एअर होस्टेसनी Air India Employees Service Regulations च्या Regulations 46 व 47 आव्हान केल्या, त्या नियमांमध्ये निवृत्ती वय, विवाह आणि गर्भधारणेच्या अटी एअर होस्टेससाठी वेगळ्या प्रकारे निर्धारित केल्या होत्या तर पुरुष कॅबिन क्रू (Assistant Flight Pursers) साठी वेगळे होते. त्या नियमांनुसार एअर होस्टेसची सेवा 35 वर्षे पूर्ण केल्यावर, सेवेत सामील झाल्यानंतर चार वर्षांच्या आत विवाह झाल्यास, किंवा पहिल्या गर्भधारणेवर—ज्याही घटना लवकर घडेल—तेव्हा समाप्त होईल, आणि मॅनेजिंग डायरेक्टरच्या निवडीनुसार मुदतीवाढ दिली जाऊ शकते असे तरतूद करण्यात आली होती. याचिकाकर्त्यांनी असा दावा केला की या अटी भेदभावपूर्ण, मनमानी असून महिला कर्मचारी म्हणून त्यांच्या मूल अधिकारांना (Fundamental Rights) भेद करतात.

न्यायालयासमोरचा प्रश्न

एअर हॉस्टेससाठी सेवा अटी पुरुष केबिन क्रूच्या तुलनेत भिन्न आहेत का, आणि विशेषतः पहिल्या गर्भधारणेवर सेवा संपविणे, संविधानाच्या अनुच्छेद 14, 15 आणि 16 च्या अन्वये अस्वाभाविक, मनमाना किंवा भेदभावात्मक वर्गीकरण म्हणून उल्लंघन झाले का.

न्यायालयाचे ठराव

सुप्रीम कोर्टने ठरवले की एअर होस्टेस (Air Hostesses) आणि असिस्टंट फ्लाइट पर्सर्स स्वतंत्र व वेगळ्या कॅडरचे आहेत ज्यांचे भरती नियम, पदोन्नतीचे मार्ग आणि सेवा अटी भिन्न आहेत; म्हणून त्यांच्यातील भेदभाव स्वत: मध्येच Article 14, 15 किंवा 16 चे उल्लंघन ठरणार नाही; सेवा वयोमर्यादा 35 वर्षे (व्यवस्थापनाच्या discretion ने वाढवता येण्यास पात्र) आणि चार वर्षांच्या सेवेत लग्नावर बंदी यांना न्यायालयाने न्यायसंगत आणि अरबीट्ररी (arbitrary) नसलेले ठरवले. तथापि, एअर होस्टेसची सेवा तिच्या पहिल्या गर्भधारणेच्या वेळी संपुष्टात आणणाचा प्रावधान (Regulation 46(i)(c)) घोरपणे अरबीट्ररी आणि अस्वीकार्य म्हणून रद्द करण्यात आले, महिलांच्या सामान्य आयुष्यातील नैसर्गिक प्रवाहात अनावश्यक खलल घालणारे आणि Article 14 चे उल्लंघन करणारे ठरले, कारण यामुळे महिला कर्मचारींसमोर विवाह/आईपण आणि करीअर यापैकी निवड करण्याची जबरदस्त गरज निर्माण होते जी पुरुष कर्मचाऱ्यांवर लादली जात नाही.

याद्वारे स्थापन तत्त्व

खरंच वेगळी वर्गवारी (भिन्न कॅडर, भरती आणि पदोन्नतीची रचना) असल्यावर आधारित सेवा-स्थितीतील भेदभाव स्वयंस्फूर्तपणे Article 14 ला लंकत नाही, परंतु अशी अट जी प्रमाणबाह्य, असंवेदनशील आणि गर्भधारणेसारख्या नैसर्गिक जैविक घडामोडीसाठी स्त्रियांचा प्रत्यक्षात दंड करते ती स्पष्टपणे अरिबद्ध आणि संविधानविरुद्ध आहे. Article 14 नुसार वर्गीकरण समजण्यासारख्या भेदांवर (intelligible differentia) आधारित असावे आणि त्याचा उद्देशाशी तर्कसंगत नाळ (rational nexus) असावा, आणि प्रजननपर्यायाचा वापर केल्याबद्दल स्त्रीचे उपजीविकाही जबरदस्तीने छळणारी कोणतीही नियमावली या परीक्षेत अपयशी ठरते.

या प्रकरणाने घडविलेल्या तरतुदी

सार्वजनिक नोंदींवरून AI-सहाय्यक सारांश. पूर्ण निकाल येथे वाचा Indian Kanoon.