Skip to content
सं Samvidhan

Speech & expression

S. Rangarajan v. P. Jagjivan Ram

Supreme Court of India · 1989 · 1989 SCC (2) 574; AIR 1989 SC 2054

पडताळणी प्रलंबित

या प्रकरणाने स्पष्ट केले की फिल्मकार आणि वक्ते यांना त्यांच्या कामाविरुद्ध काही गटाने हिंसा करण्याचा किंवा निदर्शनाचे आचरण करण्याचा धोका व्यक्त केला म्हणून गालबोट बसवता येणार नाही. अपेक्षकारांना समाधान देण्यासाठी किंवा त्यांना शांत करण्यासाठी आश्वष्टीकरण देण्याऐवजी सरकारवर सुरक्षा पुरवणे आणि सुव्यवस्था राखणे हे ओढ होते असे या निर्णयाने ठरवले. हे निकष भारतात 'heckler's veto' च्या विरोधात कलात्मक आणि राजकीय अभिव्यक्तीचे संरक्षण करणारे मूळउपादनात्मक (foundational) प्रिसिडंट बनले.

कथा

घट्टली

तमिळ चित्रपट 'Ore Oru Gramathile', ज्याने जमाती-आधारित आरक्षण धोरणाचे टीकात्मक चित्रण केले होते, केंद्रीय चित्रपट प्रमाणन मंडळाच्या (Central Board of Film Certification) तज्ञ पॅनेलने 'U' प्रमाणपत्र देऊन प्रदर्शनासाठी मंजूर केले होते. चित्रपटाच्या विषयाविरुद्ध असलेल्या गटांच्या निदर्शने आणि हिंसा धमक्या येण्यावरून मद्रास उच्च न्यायालयाने हे प्रमाणपत्र रद्द केले. चित्रपटाच्या दिग्दर्शक S. Rangarajan यांनी उच्च न्यायालयाच्या आदेशाविरुद्ध सर्वोच्च न्यायालयात अपील दाखल केली.

न्यायालयासमोरचा प्रश्न

एखादी चित्रपट जो कायदेशीररित्या अधिकृत निवास परीक्षक प्राधिकरणाकडून प्रमाणित केला गेला आहे, त्याला प्रदर्शनावर बंदी घालता येते का हे प्रश्न आहे, अशी बंदी घालण्याचे कारण असे असू शकते की त्याचे संदेशाविरुद्ध असणाऱ्या गटांद्वारे तो सार्वजनिक गोंधळ किंवा हिंसक निदर्शने भडकवू शकतो.

न्यायालयाचे ठराव

सर्वोच्च न्यायालयाने उच्च न्यायालयाचा आदेश रद्द केला आणि चित्रपटाचे प्रमाणपत्र पुनर्स्थापित केले, असे ठरवले की शत्रुत्वपूर्ण प्रेक्षकांच्या अपेक्षित प्रतिक्रिया या प्रमाणपत्र मिळालेल्या सार्वजनिक प्रदर्शनास गिळण्याचा कारण असू शकत नाही. न्यायालयाने म्हटले की अनुच्छेद 19(1)(a) अंतर्गत भाषण आणि अभिव्यक्ती स्वातंत्र्य फक्त निदर्शने किंवा हिंसेच्या धमकीमुळे दडपले जाऊ शकत नाही; राज्याचे कायदा व सुव्यवस्था राखण्याचे आणि त्या स्वातंत्र्याच्या वापराचे संरक्षण करण्याचे सकरात्मक कर्तव्य आहे, धमक्या आणि दबाव मान्य करून मर्यादा घालण्याचे नव्हे. अनुच्छेद 19(2) अंतर्गत निर्बंध वास्तविक आणि तात्काळ धोका असणाऱ्याशी सुसंगत असावे, दूरच्या किंवा काल्पनिक भीतीशी नाही.

याद्वारे स्थापन तत्त्व

विचरणाच्या स्वातंत्र्याला सार्वजनिक अस्थिरतेची धमकी देणाऱ्या काही लोकांच्या ताब्यात ठेवता येणार नाही; भितीत लपवून बोलण्याचा अधिकार दडपण्यापेक्षा राज्याने तो सांभाळला पाहिजे. Article 19(2) अंतर्गत भाषणावर केलेल्या निर्बंधांसाठी सार्वजनिक अस्थिरतेशी निकट आणि थेट संबंध असल्याचे पुरावे हवेत, केवळ संभाव्यता किंवा व्यापक चिंता पुरेशी नसते.

या प्रकरणाने घडविलेल्या तरतुदी

सार्वजनिक नोंदींवरून AI-सहाय्यक सारांश. पूर्ण निकाल येथे वाचा Indian Kanoon.