Skip to content
सं Samvidhan

Bharatiya Nagarik Suraksha Sanhita, 2023

कलम 136

Order to give security

पडताळणी प्रलंबित

हे का आहे

ही तरतूद भारतातील दीर्घकाळ प्रचलित ‘प्रतिबंधक न्याय’ (preventive justice) चौकटीचा पुढील भाग आहे; हा ढाचा वसाहतकालीन फौजदारी प्रक्रिया संहितेतून आलेला आहे (मूळतः 106-124 सारख्या कलमांत, नंतर CrPC Section 118), ज्यायोगे न्यायालये प्रत्यक्ष गुन्हा घडण्याची वाट न पाहता, सार्वजनिक शांतता भंग करण्याची किंवा वाईट वर्तन पुनरावृत्तीची शक्यता असलेल्या व्यक्तींना जामीननाम्याने बांधून ठेवू शकतात. येथे दिलेल्या सुरक्षितता-उपायांचा (मूळ नोटिशीशी सुसंगती, रकमेची वाजवी मर्यादा, बालकांचे संरक्षण) उद्देश असा की दंडाधिकारी ही प्रतिबंधक सत्ता मनमानी किंवा दंडात्मक रितीने वापरू नयेत, कारण कोणताही गुन्हा होण्यापूर्वीच ती व्यक्तिस्वातंत्र्यावर बंधने आणते.

न्यायालये याला कशी वाचतात

जशास तशा शब्दांत असलेल्या आधीच्या तरतुदी CrPC मधील Section 118 अंतर्गत, न्यायालयांनी सर्वसाधारणपणे ठरवले आहे की दंडाधिकारीने न्यायालयीन मनन करणे आवश्यक आहे आणि आरंभीच्या आदेशात प्रस्तावित केलेल्यापेक्षा जास्त सुरक्षा लादू शकत नाही; तसेच रक्कम व्यक्तीच्या साधनसामर्थ्याशी व प्रत्यक्ष जोखमीशी निगडित असली पाहिजे, ती अती किंवा दंडात्मक स्वरूपाची असू नये. न्यायालयीन मार्गदर्शनानुसार अशा ‘पूर्व-प्रतिबंध’ प्रकारच्या सत्तांचा वापर मापाने व काळजीपूर्वक करणे बंधनकारक आहे, कारण त्या आधीच स्वातंत्र्यावर आळा घालतात.

सामान्य गृहितके
  • धरण: दंडाधिकारी चौकशीनंतर संबंधित व्यक्ती धोकादायक वाटल्यास जामीनाची रक्कम वाढवू शकतात किंवा कालावधी वाढवू शकतात.

    घटना: कायदा हे खास करून मनाई करतो — अंतिम जामीननामा Section 130 अंतर्गत आधीच्या आदेशात नमूद केलेल्या स्वरूप, रक्कम किंवा कालावधीपेक्षा अधिक असू शकत नाही.

  • धरण: या प्रक्रियेखाली आरोप असलेल्या बालकाने प्रौढाप्रमाणे स्वतः जामीननामा वैयक्तिकरित्या स्वाक्षरी करणे आवश्यक आहे.

    घटना: कायद्यानुसार जामीननामा फक्त बालकाचे जामीनदारच देतात; बालक स्वतः देत नाही.